หายนะด้านเศรษฐกิจครั้งใหม่ของไทย

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ สดับจากสื่ออเมริกันและแวดวงอเมริกันชนมาจำนวนหนึ่งครับ เกี่ยวกับสถานการณ์ทางด้านเศรษฐกิจของไทย โดยเฉพาะสื่อสิ่งพิมพ์ในแวดวงเศรษฐกิจ ขณะที่คนไทยยังอยู่ในยุคของเผด็จการทหารกันในเวลานี้ จึงอยากจะขอเล่าสู่กันฟังพอเป็นน้ำจิ้มแห่งอุทาหรณ์ครับ เท่าที่สรุปสั้นๆ ได้มีดังนี้ครับ 1.ไทยยังมีปัญหาการส่งออกสินค้าที่เคยส่งออก ไปยังต่างประเทศ เช่น ส่งออกไปยังยุโรป และส่งไปยังอเมริกาไม่ได้เหมือนเดิมหลังจากรัฐบาลทหารครองอำนาจเมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้ว ซึ่งส่งผลให้การการส่งออกสินค้า โดยเฉพาะสินค้าเกษตรอยู่ในอัตราติดลบ สื่ออเมริกันส่วนหนึ่งมองว่า ประเทศตะวันตกผู้นำเข้าสินค้า (ซึ่งเคยนำเข้าสินค้าไทยมาก่อน) ไม่ยอมรับรัฐบาลเผด็จการ ส่งผลให้มีมาตรการโดยภาครัฐระงับหรือยุติการนำเข้าสินค้าจากเมืองไทย ปัญหาจากการส่งสินค้าออกไม่ได้ดังกล่าวส่งผลให้ภาคการเกษตรซึ่งเป็นภาคหลักของรายได้ของคนไทยประสบปัญหาและลุกลามไปยังภาคเศรษฐกิจอื่นๆ อย่างยากที่จะแก้ไขได้ ทำให้เกิดภาวะเงินฝืด กล่าวคือเงินหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจน้อยกว่าปกติ แม้ภาครัฐของไทยจะกำหนดมาตรการประชานิยมในชื่อใหม่ว่า “ประชารัฐ” เพื่อให้เงินสะบัดในระบบฯ […]

สินค้าวัฒนธรรมไทย-อเมริกัน

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ จำได้ว่าเมื่อปี 5556 นายเจษฎา กตเวทิน ซึ่งดำรงตำแหน่งกงสุลใหญ่ของรัฐไทย ประจำเมืองลอสแองเจลิสในเวลานั้น ได้ประสานให้นาย Tom LaBonge สมาชิกสภาเมืองลอสแองเจลิส  (L.A. city council) เขต 4 และประธานองค์กรบ้านพี่เมืองน้องของเมืองลอสแองเจลิส และคณะไปเยือนเมืองไทย ถ้าจำไม่ผิดในปีนั้นน่าจะเป็นช่วงเดือนพฤษภาคม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกระชับความสัมพันธ์และหารือถึงแนวทางการส่งเสริมความสัมพันธ์และขยายความร่วมมือระหว่างกรุงเทพมหานครและเมืองลอสแองเจลิส นายเจษฎาแถลงข่าวผ่านเอกสารของสถานกงสุลไทย เมืองลอสแองเจลิสในตอนนั้นว่า ปี 2556 จะนับเป็นปีแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบความสัมพันธ์ 180 ปี ไทย-สหรัฐฯ ผมเคยเขียนแสดงความยินดีกับนายเจษฎาและคณะที่ประสานงานจนเกิดการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างไทย-สหรัฐฯขึ้นมาได้  […]

ที่มาของกระบวนการยุติธรรมอเมริกัน

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ การกำหนดกฎหมายต่างๆ ของรัฐอเมริกัน มีรากฐานมาจากปรัชญา “มนุษยนิยม” เป็นส่วนใหญ่ หลายคนวิจารณ์ในเชิงตำหนิว่า นี่ทำให้มนุษย์หรือพลเมืองอเมริกันมีอัตตา (อีโก้) สูงมากกว่าชาติอื่นๆ หากแต่ไม่มีใครปฏิเสธว่า ประเทศนี้เป็นดินแดนแห่งนวัตกรรมด้านต่างๆ มากกว่าดินแดนใดในโลกนี้ นับตั้งแต่ด้านเทคโนโลยีหรือด้านวิทยาศาสตร์ตลอดถึงด้านสังคมก็ตามที การความสำคัญกับ (ทรัพยากร) มนุษย์ นับตั้งแต่การจัดระบบการศึกษาเป็นพื้นฐาน หล่อหลอมให้สังคมอเมริกันมีความหลากหลายในตัวเองและยอมรับต่อความหลากหลายนั้น ที่สำคัญความหลากหลายดังกล่าว ช่วยให้สังคมประเทศนี้พัฒนาไปได้ไวในแง่การเกิดขึ้นของนวัตกรรมต่างๆ แม้แต่งานในแขนงศิลปะ ยิ่งในปัจจุบันด้วยแล้ว อเมริกันให้ค่ากับความหลากหลายในขั้นสูงสุด กิจการงานหรือวัตรปฏิบัติใดคล้อยตามกระแส กิจการหรือวัตรปฏิบัตินั้นอาจไร้ความสำคัญไปโดยปริยาย ไม่ว่าจะเป็นในเชิงปัจเจกหรือในเชิงธุรกิจก็ตาม พูดง่ายๆ และตรงๆ […]

ภาษาอเมริกันกับความหลากหลาย

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ เคยมีเพื่อนจากเมืองไทยถามผมว่า วัฒนธรรมอเมริกันมีภาษาท้องถิ่น เหมือนที่เมืองไทยมีภาษาปักษ์ใต้ ภาษาล้านนา ภาษาอีสาน หรือภาษาสุพรรณ ราชบุรี เพชรบุรีประจวบฯ ที่สำเนียงออกเหน่อๆ หรือไม่? “มีครับ” และถือเป็นเรื่องปกติของอเมริกันชนที่นี่ ท่ามกลางความหลากหลายของเชื้อชาติของผู้คนในอเมริกากว่า 300 ล้านคน ที่สำคัญคือ จากความแตกต่างหลากหลายดังกล่าวนี้เองถูกมองว่าการที่อเมริกันแต่ละคนพูดด้วยสำเนียงภาษาที่แตกต่างกัน เป็นเรื่องปกติธรรมดา ไม่นับรวมคนสำเนียงภาษาจากคนกลุ่มน้อย (minority groups) เชื้อชาติต่างๆ อีกนับร้อย เช่น จีน เกาหลี ไทย ฟิลิปปินส์ […]

การแก้ปัญหาคอร์รัปชั่นแบบ“ค้อนตียุง”

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์  การต่อต้านการคอร์รัปชั่น ไม่ได้มีเฉพาะประเทศไทย แต่มีอยู่ทุกประเทศทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นประเทศด้อยพัฒนา กำลังพัฒนา หรือประเทศที่พัฒนาแล้วก็ยังมีระบบการป้องกันและปราบปรามการคอร์รัปชั่น ส่วนหนึ่งถูกตราเป็นกฎหมายเพื่อใช้ป้องกันและปราบปราม รวมถึงกำหนดบทลงโทษสำหรับ ผู้ที่กระทำความผิดที่มีความรุนแรงแตกต่างกันออกไปแล้วแต่กรณี ในสหรัฐอเมริกาเองก็ยังคงมีปัญหาการคอรัปชั่นเช่นเดียวกันกับประเทศทั้งหลายโดยทั่วไป ทั้งการคอร์รัปชั่นในประเทศนี้เป็นการกระทำที่แนบเนียนมากกว่าประเทศกำลังพัฒนาโดยทั่วไป จนกระทั่งองค์กรต่อต้านคอร์รัปชั่นระหว่างประเทศชื่อ “Transparency International” (T.I.) ได้ออกมาระบุว่า แม้สหรัฐฯ จะเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วก็ตาม แต่ก็ยังถือว่ามีการคอร์รัปชั่นอยู่ในอันดับกลางๆ ของโลก ด้วยคะแนนในปี 2013 อยู่ที่ 73   ใกล้เคียงกับอันดับในปี 2012 ที่เรียงตามลำดับประเทศที่มีการคอร์รัปชั่นมากไปหาน้อย อเมริกาอยู่ในลำดับ […]

เผด็จการใหม่ & ประชาธิปไตยในห้องเรียน

พีร์พงศ์พิพัฒนพันธุ์ สิทธิเสรีภาพในการพูดจัดเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานในระบอบประชาธิปไตย หรือที่รู้จักกันในคำพูด  Freedom of speechรวมทั้งสิทธิในการแสดงออก หรือ Freedom  of expression ได้รับการยอมรับเป็นสิทธิมนุษยชนภายใต้ข้อ 19 แห่งปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและได้ถูกยอมรับในกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศในกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (International Covenant on Civil and Political Rights -ICCPR) ข้อ 19 แห่งกติกาดังกล่าว บัญญัติว่า “ทุกคนมีสิทธิออกความเห็นโดยไม่ถูกแทรกแซง” และ “ทุกคนมีสิทธิในเสรีภาพการพูด สิทธินี้จักรวมไปถึงเสรีภาพในการแสวงหาได้รับและส่งต่อข้อสนเทศและความคิดในทุกรูปแบบ โดยไม่คำนึงถึงขอบเขตไม่ว่าจะโดยการพูด […]

ทำไม ต้องประจวบฯ สมาร์ทซิตี้?

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็นความคิดใหม่หรือไม่? แต่จุดยุทธศาสตร์ อย่างประจวบคีรีขันธ์ ทางผ่านไปยังภาคใต้ของไทย ที่ผมเองเคยผ่านไป-มากกว่าร้อยครั้ง น่าจะเป็นจุดหนึ่งที่เกี่ยวโยงกับยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศไทยเอามากๆ เสียด้วยซ้ำ จุดนี้อาจเรียกได้ว่า จุดเชื่อมอิสต์-เวสต์ คอริดอร์ ของไทยอย่างแท้จริง คือจากอ่าวไทยไปอันดามันหรือแม้แต่ทะเลเบงกอล อันเป็นแนวเชื่อมต่ออีกหลายประเทศในเอเชียใต้ อย่าง อินเดีย ศรีลังกาและบังคลาเทศ ซึ่งก็แน่นอนว่าต้องผ่านพม่า ประเทศในกลุ่มอาเซียนดุจเดียวกับประเทศไทยไปก่อน จากการมองว่าประจวบฯ เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญดังกล่าว  ตอนนี้เลยเกิดกลุ่มผู้มีความคิดขับเคลื่อนเมืองประจวบฯ ให้เป็นเมืองยุทธศาสตร์หลักในการพัฒนาพื้นที่เขตตะวันตกของประเทศไทย ด้วยความที่จังหวัดนี้มีพื้นที่เป็นแนวยาวติดกับชายแดนพม่า ที่สำคัญระยะทางจากฝั่งสู่ฝั่ง อ่าวพม่าและอ่าวไทยนั้นมีระยะใกล้กันไม่มาก เหมาะสมสำหรับการเปิดตัวเขตเศรษฐกิจเชื่อมต่อระหว่างสองประเทศอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นด้านไหน อย่างเช่น […]

ตัวตนของสื่อแบบไทยๆ ในอเมริกา

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ นอกจากสื่อที่ออกเป็นภาษาอังกฤษแล้ว ในอเมริกายังมีสื่อหลากหลายภาษารวมอยู่ด้วย เนื่องจากประชากรหลายเชื้อชาติจากทุกมุมโลก กระจายอยู่ทั่วทุกหัวระแหง ณ ที่นี่ เรียกคนหลากหลายเผ่าพันธุ์ในอเมริกาว่า ชนกลุ่มน้อย (Minority Group)  โดยสื่อเหล่านี้มุ่งตอบสนองต่อการรับรู้ข่าวสารของคนในแต่ละชุมชน มีทั้งสื่อสิ่งพิมพ์ โทรทัศน์ หรือสื่อที่หาอ่าน หาชมได้ง่ายขึ้นและสามารถรับได้ทั่วโลกคือ สื่อประเภทเครือข่ายอินเตอร์เน็ต ที่ทำให้โลกปัจจุบันแคบลงอย่างมาก แทบไม่มีความแตกต่างระหว่างการรับรู้ข่าวสารจากประเทศแม่ของชนกลุ่มน้อยต่างๆในอเมริกา ในเมื่อมีสารพัดช่องทางแห่งการรับสื่อทั้งจากในและต่างประเทศ ที่ต่างก็พยายามที่จะให้สื่อทำหน้าที่ตอบสนองความต้องการของชุมชนและผลประโยชน์ของเจ้าของกิจการสื่อเอง ในอเมริกามีสื่อนับพัน และในจำนวนหลากหลายภาษานั้น ก็ได้ตอบสนองความต้องการบริโภคข่าวสารด้วยการแลกเปลี่ยนกันภายในชุมชน ซึ่งหลายครั้งหรือเป็นส่วนใหญ่เสียด้วยซ้ำข่าวสารได้สะท้อนกลับไปยังรัฐบาลหรือส่วนงานที่เกี่ยวข้องกับประเทศแม่นั้นๆ  อย่างเช่น สื่อของคนเวียดนาม ก็จะสะท้อนความเคลื่อนไหวของชุมชนเวียดนามทั้งในอเมริกาและคนเวียดนามที่เวียดนาม ทราบกันดีว่า […]

ต้มตุ๋นปริญญาในอเมริกาก็มี(ระวัง)

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ “คุณเอ มีดีกรีเป็นถึงดอกเตอร์มาจากอเมริกาเชียวนะ” ที่เมืองไทย คงเคยได้ยินคำพูดทำนองนี้กันอยู่มากชื่อ“คุณเอ” นั้นผมสมมติขึ้นมาให้ฟังดูเข้าใจง่าย และเห็นภาพชัดมากขึ้น เพราะที่อเมริกา บอกได้เลยว่า ไม่ค่อยมีใคร Give a damn กับเรื่องของดีกรีมากมายเหมือนอย่างคนไทยที่เมืองไทยเป็นกัน ขืนไปพูดย้ำบ่อย คนฟังอาจหมั่นไส้แล้วย้อนกลับเอาได้ว่า “So, what? หรือ “Who care? ” เพราะที่อเมริกามีค่านิยม หรือวัฒนธรรมที่แตกต่างจากเมืองไทย นั่นคือ ผู้คนไม่เห่อดีกรี (ปริญญา)กันแบบบ้าคลั่งเหมือนที่เมืองไทย อเมริกันวัดกึ๋นของคนกันที่คุณภาพ ความขยัน […]

ปัญหาของตม.ไทย จากมุมมองของอเมริกัน (1)

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ มิติของงานหรือหน้าที่ของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองหรือ สตม.โดยทั่วไปทั่วโลกนั้น มีอยู่ 2 มิติใหญ่ๆ ครับ ได้แก่ หนึ่ง มิติด้านความมั่นคงปลอดภัย (security duties) และสอง มิติด้านเศรษฐกิจ (economic duties) ซึ่งทั้งสองมิติดังกล่าวนี้เป็นจุดเน้นของงานตม. ทั้งสองส่วนคือ ในแง่นโยบายและแง่ปฏิบัติการ ไม่ว่าจะเป็นมิติของความมั่นคง (ปลอดภัย) และมิติด้านเศรษฐกิจต่างก็เชื่อมถึงนโยบายของรัฐทั้งสิ้น มิติของความมั่นคงปลอดภัยนั้น เป็นที่ทราบกันดีว่า งานตม. เป็นด่านหน้าของการรักษาความปลอดภัยของประเทศหรือรัฐที่เกี่ยวข้องกับต่างประเทศ เช่น การสกรีน (ตรวจสอบ) […]

ตม.ไทยแลนด์ 0.4

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ หน้าที่ของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองหรือ สตม.โดยทั่วไปทั่วโลกนั้น มีอยู่ 2 เรื่องใหญ่ๆ ครับ ได้แก่ หนึ่ง เรื่องความมั่นคงปลอดภัย  และสอง เรื่องเศรษฐกิจ ซึ่งทั้งสองเรื่องนี้เป็นจุดเน้นของงานตม.ในแง่นโยบายและแง่ปฏิบัติการ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความมั่นคง (ปลอดภัย) และเรื่องด้านเศรษฐกิจต่างก็เชื่อมถึงนโยบายของรัฐทั้งสิ้น เรื่องความมั่นคงปลอดภัยนั้น เป็นที่ทราบกันดีว่า งานตม. เป็นด่านหน้าของการรักษาความปลอดภัยของประเทศหรือรัฐที่เกี่ยวข้องกับต่างประเทศ เช่น การตรวจสอบผู้เดินทางเข้าเมืองจากต่างประเทศว่าเป็นบุคคลที่จะสร้างปัญหาด้านความปลอดภัยให้กับพลเมืองของรัฐหรือไม่  บุคคลเหล่านั้นมีประวัติเป็นอาชญากรหรือจะเข้ามาทำมิดีมิร้ายต่อสถานที่สำคัญและพลเมืองของรัฐหรือไม่ เป็นต้น ว่าไปแล้วงานในแทบทุกประเทศ แม้กระทั่งสหรัฐอเมริกาเองให้ความสำคัญกับงานตรวจคนเข้าเมืองทั้ง สองมิติดังกล่าวในแง่ของความสมดุล ไม่ให้กระทบหรือเกิดผลเสียกับส่วนใดส่วนหนึ่ง  กล่าวคือ […]

สินค้าไทยท่ามกลาง“ซุปเปอร์โนวา”

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ตามที่ผมเคยเล่าให้ท่านผู้อ่านฟังเกี่ยวกับเหตุผลของความหายนะครั้งใหม่ทางด้านเศรษฐกิจของไทยประมาณ 10-11 ประการไปแล้วนั้น ลืมบอกไปครับว่า ฝรั่งเรียกปรากฏการณ์ความพินาศทางด้านเศรษฐกิจครั้งที่กำลังเป็นอยู่และกำลังจะเป็นนี้ว่า  ปรากฏการณ์“ซุปเปอร์โนวา” ว่ากันว่าปรากฏการณ์นี้มีความรุนแรงมากกว่าต้มยำกุ้งปี 40   มาก เพราะมีเหตุปัจจัยความตกต่ำทางเศรษฐกิจของโลกเป็นตัวเร่งเร้า ในยามที่เศรษฐกิจของประเทศของไทยเราเองก็ย่ำแย่อยู่แล้วจากเหตุผลหลายๆด้าน โดยเฉพาะในส่วนที่จะต้องเกี่ยวพันกับต่างประเทศซึ่งก็คือ “การส่งออก” นั่นเอง ตัวเลขการส่งออกของเราตกต่ำมากเป็นประวัติการณ์ในรอบหลายสิบปี เป็นเหตุให้รายได้ของประเทศกระทบกระเทือนอย่างหนัก และกระเทือนไปยังภาคเศรษฐกิจต่างๆ อย่างทั่วถึง โดยเฉพาะสินค้าเกษตรที่เป็นฐานรายได้สำคัญของคนไทยตลอดมา เมื่อส่งออกสินค้าไปยังตลาดต่างประเทศไม่ได้ ทุกอย่างก็จอด และเมื่อรายได้หรือเม็ดเงินไม่เขาสู่ภาคเกษตร (เกษตรกร) ก็อย่าไปคาดหวังในเรื่องสภาพคล่องในประเทศ แม้รัฐจะพยายามกระจายเม็ดเงินผ่านรัฐ-ข้าราชการ ลงมามากมายเพียงใดก็ตาม เพราะผ่านข้าราชการ […]

จลาจลกับการเลือกตั้งอเมริกัน 2016

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ที่จริงแล้ว การจลาจลหลายจุดในอเมริกาที่เกิดขึ้นในช่วงของการหาเสียงของแคนดิเดทประธานาธิบดีสหรัฐฯ หรือในช่วงนี้ ไม่ได้อยู่เหนือความคาดหมายของนักวิเคราะห์การเมืองอเมริกันหลายคน ทั้งพวกเขาเคยวิเคราะห์ว่ามันจะเกิดขึ้น ตั้งแต่เมื่อช่วงก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี 2008 ก่อนโอบามาจะได้รับเลือกตั้งเสียด้วยซ้ำ ทั้งนักวิเคราะห์ฝ่ายขวาและฝ่ายซ้าย เค้าของความขัดแย้งจนเป็นสาเหตุให้มีการใช้กำลังหน่วยรักษาความปลอดภัยแห่งครั้งนี้ วิเคราะห์กันว่าส่วนหนึ่งมาจากปมด้อยปมเด่นทางสีผิวที่สะสมมานานและรอเหตุการณ์เป็นตัวจุดฉนวนทำให้ปะทุ ซึ่งเรื่องนี้พลเมืองอเมริกันส่วนใหญ่ทราบกันเป็นอย่างดี การเลือกตั้ง 2008 ปีที่โอบามาได้รับเลือกตั้งเป็นผู้นำสหรัฐฯนั้น หลายฝ่ายชี้ว่าอเมริกาได้ก้าวข้ามความแตกต่างๆพ้นแล้ว ซึ่งพวกเขาหมายถึงความแตกต่างทางด้านสีผิวนั่นแหละ แต่แล้วเหตุการณ์จลาจลที่ปะทุขึ้นขึ้นหลายเมืองในช่วงที่ผ่านทำให้นักวิเคราะห์ในภาคสื่อมวลชนเหล่านี้ จำต้องประเมินสถานการณ์กันใหม่ทั้งหมด ขณะที่เรื่องความแตกต่างด้านสีผิวนี้ เป็นประเด็นอ่อนไหวมากที่สุดในอเมริกา ทุกฝ่ายทราบเป็นอย่างดี ทั้งเค้าลางของความขัดแย้งจนมีการใช้กำลังรุนแรงดังกล่าว ที่เปรียบเสมือนลาวาภูเขาไฟรอวันปะทุมานานหลายปี จนเมื่อมีปัจจัย ซึ่งหลายฝ่ายมองว่าเป็น “ปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจ” ส่วนหนึ่ง […]

ฉากเนียนๆ ของอีเว้นท์วิชาการในอเมริกา

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ตั้งแต่ไหนแต่แล้วอเมริกาได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่พอมีเครดิตในด้านต่างๆ อยู่บ้าง หนึ่งในนั้นก็คือเครดิตในเรื่องการศึกษา เรื่องนี้ก็เป็นเหตุให้เกิดสมาคมศิษย์เก่าสถาบันการศึกษาอเมริกันในประเทศไทยขึ้นมานานหลายปีดีดักแล้ว แม้ว่าการทำงานของสมาคมดังกล่าว จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีลักษณะลอยอยู่บนก้อนเมฆมากเพียงใดก็ตาม การเกิดขึ้นของสมาคมดังกล่าวนัยว่าเป็นการรวมกลุ่มของผู้ที่เคยศึกษาตามสถานศึกษาต่างๆ ในอเมริกามาก่อน ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นกลุ่มตระกูลชนชั้นสูงในเมืองไทย ที่แทบจะไม่ยึดโยงอะไรเป็นการทั่วไปกับคนส่วนใหญ่ของประเทศไทยเอาเลย ด้วยเหตุที่อเมริกาพอมีเครดิตทางการศึกษาอยู่บ้างนี้เองนอกจากจะมีนักเรียนไทยอยู่จำนวนไม่น้อยตามสถาบันการศึกษาในอเมริกาในตอนนี้แล้ว ความมีเครดิตของสถาบันการศึกษาของอเมริกันได้ดึงดูดให้ผู้คนทางด้านการศึกษาหรือด้านวิชาการ เดินทางมาดูงานยังประเทศนี้ปีหนึ่งๆ จำนวนมาก และแน่นอนว่า มันได้สร้างรายได้จำนวนมหาศาลให้กับประเทศนี้ นั่นหมายความว่า แม้ว่าโดนัลด์ ทรัมป์ จะออกมาเต้นจังหวะร็อค เอ็น โรลล์ ประณามด่าทอประเทศต่างๆ ทั่วโลก ที่เป็นเหตุให้อเมริกาขาดดุลการค้า แต่ในความเป็นจริงแล้ว รู้ๆ กันว่าอเมริกา […]

ธุรกิจล็อบบี้ยุคทรัมป์

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ งานล็อบบี้ที่ดำเนินการโดยล็อบบี้ยีสต์ หรือโดยบริษัทล็อบบี้ยีสต์นั้น เป็นเรื่อง/ธุรกิจปกติในกฎหมายและสังคมอเมริกัน หมายความว่า งานล็อบบี้เป็นธุรกิจที่ถูกกฎหมายอย่างหนึ่งในอเมริกา ที่ในปัจจุบันมีบริษัทล็อบบี้จดทะเบียนร่วมร้อยบริษัท พื้นเพของบริษัทดังกล่าว มิได้มาจากดี.ซี.แอเรีย อย่างเดียว หากมาจากเกือบทุกพื้นที่หรือเกือบทุกมลรัฐในอเมริกา เรียกได้ว่างาน/ธุรกิจล็อบบี้ในอเมริกาทำกันอย่างเป็นกิจจะลักษณะอย่างยิ่ง แม้ในจนทุกวันนี้ และสิ่งที่ผมเห็นด้วยตาทุกวันนี้ด้วยเช่นกัน ก็คือหลายประเทศพันธมิตรของอเมริกาจับจุดเรื่องธุรกิจล็อบบี้นี้มาใช้กับการดำเนินนโยบายด้านต่างประเทศและด้านเศรษฐกิจของตน ซึ่งนั่นก็หมายความว่า ประเทศเหล่านั้นวางแผนใช้งานล็อบบี้ยีสต์อย่างเป็นระบบ สามารถเข้าถึง “บุคคลของฝ่ายอเมริกัน” ที่มีบทบาทในเรื่องต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นด้านการต่างประเทศ ความมั่นคง หรือทางด้านเศรษฐกิจ เรียกว่า หากสามารถเข้าถึงตัวบุคคลเหล่านั้นก็มีชัยไปกว่าครึ่ง “บุคคลฝ่ายอเมริกัน”ที่ผมพูดถึงนี้ ส่วนใหญ่อยู่ในฝ่ายการเมือง ซึ่งมีส่วนเชื่อมโยงกับคณะผู้บริหารหรือฝ่ายบริหารของรัฐบาลอเมริกันไล่ลงมาตั้งแต่ประธานาธิบดี รัฐมนตรี […]

วัฒนธรรมจราจรแบบไทยๆ

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ได้ข่าวจากเมืองไทยว่า ช่วงสงกรานต์นี้ (ซึ่งก็คงเหมือนกับสงกรานต์ของทุกๆ ปี) รัฐบาลไทยพยายามที่จะแก้ไขปัญหาอุบัติเหตุจากการจรจาจร ด้วยการจะออกประกาศกฎหมายคุมเข้มกับผู้ใช้รถ ใช้ถนน “เป็นกรณีพิเศษ”ในช่วงเทศกาลขึ้นปีไม่ของไทยดังกล่าว ก็พอดีมีคนถามผมมาว่า ในอเมริกาเวลาถึงช่วงเทศกาลสำคัญๆ อย่างแท๊งสกิ๊พวิ่ง (thanks giving)  หรือเทศกาลคริสต์มาส มีปัญหาแบบเดียวกับเมืองไทยหรือเปล่า? ตอบแบบรวดเร็วและสั้นที่สุด ก็ต้องบอกว่า ในช่วงเทศกาลดังกล่าว  (ซึ่งมีขึ้นในตอนปลายปีของทุกๆ ปี) ในอเมริกาไม่มีสัญญาณผิดปกติเกี่ยวกับการเพิ่มขึ้นของอุบัติเหตุทางจราจรแต่อย่างใด หมายความว่า ช่วงเทศกาลกับมิใช่ช่วงเทศกาลแทบไม่มีอะไรแตกต่างกันเลยในแง่จำนวนการเกิดขึ้นของคดีเกี่ยวกับอุบัติเหตุจราจรบนท้องถนน คำถามต่อมา ก็คือ ทำไม? ข้อสันนิษฐานของผมเอง เอากันแบบตรงๆ […]

ความจำเป็นของ “ความขัดแย้ง”

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ไม่ว่าผลการลงประชามติรัฐธรรมนูญในประเทศไทยเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2559 ที่ผ่านมาจะเป็นอย่างไรก็ตาม อย่างน้อยมันก็สะท้อนว่าชาวบ้านที่เป็นเจ้าของประเทศคิดอย่างไรได้บ้าง โดยที่ยังไม่รวมถึงกระบวนการจัดการประชามติที่มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์อยู่บ้างในแง่การเปิดให้มีการวิพากษ์วิจารณ์รัฐธรรมนูญน้อยไปหรือวิพากษ์วิจารณ์ได้ไม่เต็มที่ กระบวนการทั้งหมด ไม่ว่าจะยอมรับกันหรือไม่ก็ตามสะท้อนให้เห็นถึงสัญญาประชาคมที่เป็นของสากลว่า ท้ายที่สุดแล้วก็ต้องถือเอาข้อสรุปจาก “เสียงส่วนใหญ่” หรือ สังฆาธิปไตย ที่เคยถูกกล่าวหาจากคนบางกลุ่มว่าเป็น “พวกมากลากไป” ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการสร้างความชอบธรรมให้กับผู้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ นี่ถือเป็นมิติใน “การปรองดอง” อย่างหนึ่งด้วยหรือไม่? เพียงแต่ว่าก่อนที่จะมีการสรุปในเรื่องราวหรือประเด็นสาธารณะใดๆ ก็ตาม จำเป็นต้องผ่านการวิพากษ์เนื้อหาอย่างอิสระเสรีตามสมควรสำหรับทุกๆ ฝ่าย ซึ่งน่าเสียดายว่า ประเด็นการรับหรือไม่รับรัฐธรรมนูญของไทยที่ผ่านมายังเปิดโอกาสให้กระทำเรื่องทำนองนี้น้อยไป (สื่ออเมริกันเองจำนวนหนึ่งก็กล่าววิจารณ์ถึงประเด็นนี้ ก่อนที่ความวิตกกังวลดังกล่าวจะถูกส่งผ่านไปยังสถานทูตอเมริกันที่กรุงเทพฯ ในเวลาต่อมา) […]

ความโดดเดี่ยวของไทย…นับแต่นี้.

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ เหตุการณ์ความรุนแรงที่เกิดจากความขัดแย้งทางการเมืองต่อเนื่องถึงการรัฐประหารเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ในเมืองไทยถูกเผยแพร่โดยสื่ออเมริกันจำนวนไม่น้อย ทั้งสื่อสิ่งพิมพ์และสื่อโทรทัศน์ของที่นี่ ถามว่าอเมริกันให้ความสนใจเหตุการณ์ที่เกิดในเมืองไทยมากน้อยขนาดไหน คงต้องบอกจากการประเมินด้วยสายตาและประสบการณ์ของผู้เขียนเองว่า คนอเมริกันส่วนใหญ่ให้ความสนใจต่อเหตุการณ์ความรุนแรงในเมืองไทยน้อยมาก เพราะยังมีเรื่องอื่นที่พวกเขาสนใจมากกว่า โดยเฉพาะเรื่องที่ กระทบต่อความเป็นอยู่ของพวกเขาเองตามวิถีชีวิตประจำวันบั อเมริกันส่วนใหญ่อาจมองไม่สนใจว่าการเมืองประเทศไทยเป็นอย่างไร เท่ากับความสนใจต่อการเมืองของพม่า การเมืองของลาว  การเมืองของเวียดนามและการเมืองของกัมพูชา ซึ่งอเมริกันรู้จักมากกว่าการเมืองของประเทศไทย เพราะประเทศเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับอเมริกันในเชิงความขัดแย้งด้านอุดมการณ์และแม้กระทั่งเคยเป็นคู่สงครามกันมาก่อน ดังกรณีของเวียดนาม เป็นต้น ที่สำคัญอเมริกาเป็นประเทศที่สาม ที่รับผู้อพยพจากประเทศเพื่อนบ้านของไทยเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม ในบรรดาหน่วยงานอเมริกันที่เกี่ยวข้องกับต่างประเทศและความมั่นคงแล้ว คงไม่มีหน่วยงานใด ไม่รู้จักเมืองไทย  เพราะเมืองไทยเป็นจุดยุทธศาสตร์ทางด้านความมั่นคงของอเมริกันประเทศหนึ่งในภูมิภาค ทั้งยังเป็นที่ตั้งของหน่วยงานอเมริกันและองค์กรระหว่างประเทศหลายองค์กร แน่นอนว่า […]

คนไทยในอเมริกากับการเลือกตั้ง 2016

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ หากถามว่าคนไทยในอเมริกามีความตื่นตัวกันมากขนาดไหนกับการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐฯ 2016 ก็ต้องตอบว่า เช่นเดียวกับการเลือกตั้งใหญ่และการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐทุกๆ ครั้งที่คนไทยผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งฯ ตื่นตัวกันน้อย อาจน้อยเหมือนคนอเมริกันโดยทั่วไป เพราะกฎหมายอเมริกันไม่บังคับกะเกณฑ์หรือมีเงื่อนไขใดๆ ที่เป็นบทลงโทษคนที่ไม่ออกไปใช้สิทธิ์เลือกตั้ง นอกเหนือไปจากความคิดแบบเดียวกับคนอเมริกันจำนวนไม่น้อยที่ว่า ไม่ว่าอเมริกาจะได้ใครมาเป็นผู้นำประเทศก็ตาม อเมริกาก็จะยังเหมือนเดิม เพราะการขับเคลื่อนองคาพยพของประเทศขนาดใหญ่ขนาดประชากรมากว่า 300 ล้านคนแห่งนี้ ไม่ใช่เรื่องง่าย สังคมอเมริกันและสังคมต่างด้าวในอเมริกาล้วนตระหนักดีว่า บ่อยครั้งที่นโยบายการหาเสียงการปฏิบัติจริง เป็นคนละเรื่องเดียวกัน ดังการหลอกลวงของรัฐบาลโอบามาเกี่ยวกับการปฏิรูปกฎหมายต่างด้าว (immigration reform) ที่เขาเคยประกาศเมื่อช่วงหาเสียงว่าจะทำ แต่แล้วก็ทำไม่ได้ จนสร้างความผิดหวังให้ชาวโรบินฮู๊ดจำนวนมากทั่วอเมริกา โดยเฉพาะฐานเสียงสำคัญของพรรคเดโมแครตอย่างฐานเสียง “ฮีสแปนิกส์”(Hispanics)  หรือลาติโน […]

ความล้าหลัง(ห่วย)ของระบบอุดมศึกษาไทย

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ น่าจะมีคนคาดการณ์ได้บ้างแล้วว่าอนาคตของสถาบันอุดมศึกษาของไทยจะเป็นอย่างไรในอนาคตจากความล้าหลังของสถาบันการศึกษาเหล่านี้เองที่เคยคาดกันว่าจะบูมในอนาคต มันกำลังปรากฏความถดถอยอยู่ในขณะนี้ และชี้ให้เห็นว่าการคาดการณ์ที่มีแต่แรกนั้นผิดพลาดอย่างมหันต์ เพราะสิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับนวัตกรรมเปลี่ยนแปลงเร็วเสียเหลือเกิน ซึ่งนั่นก็หมายความว่าสถาบันการศึกษาของไทยทุกประเภทปรับตัวไม่ทัน และกำลังกลายเป็นวัตถุโบราณไม่ช้าก็เร็ว มองกันตามความเป็นจริงก็คือ มิใช่เพียงแค่วงการอุตสาหกรรมโดยทั่วไปที่เปลี่ยนแปลง ด้วยการนำเอาเทคโนโลยีเอไอ (Artificial intelligence) มาทดแทนแรงงานคน หากในวงการการศึกษาก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเข้มข้นถึงรากถึงโคน ชนิดที่รูปแบบของสถาบันศึกษาแบบเดิมๆ แทบไม่เหลือ การเปลี่ยนแปลงนั้นเริ่มมาจาก ระบบการสื่อสารออนไลน์ที่เข้าถึงตัวของผู้คนทุกเพศทุกวัย ทุกสาขาอาชีพ บนฐานของปรัชญาการศึกษาแบบสมัยใหม่ยุคโลกาภิวัตน์ คือ การศึกษาแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง (Student center)  เน้นการคิดและวิเคราะห์มากกว่าการท่องจำ เน้นการเรียนมากกว่าการสอน คำตอบของข้อสอบเป็นปลายเปิด ไม่ใช่ข้อสอบปลายปิดดังที่แล้วมา […]